EVERY OTHER DAY

her diğer gün

bazen kendimi çaresiz ve umutsuz hissediyorum. kendimle sürekli savaşmaktan yorgun düşüyorum. bu hastalıkla baş etmek kolay değil; yeni bir dalganın gelip gelmeyeceğini bilmek de insanı tüketiyor.

ama düşünüyorum da… belki bu yük başka birine verilseydi, o kişi benim kadar şanslı bir aileye ya da çevreye sahip olmayabilirdi. benim yanımda beni destekleyen insanlar var. bu, minnet duymamı sağlıyor.

ayrıca elimde güçlü bir kalemim var. yazı dilim bana bir yol açıyor; duygularımı ve düşüncelerimi kâğıda dökebiliyorum. bu da hayatta kalmayı biraz olsun kolaylaştırıyor.

konuşmak, dertleşmek ve dinlenmek… işte bunlar bana en iyi gelen şeyler.